


Als ick somtijts heb lust of dat het comt gelegen/
Soo gae ick tot mijn lief omhels hem vat hem aen/
En laet door mijne hant de snaer so dickmaels gaen/
Tot dat zij is heel stijf al wouw zij schoon daer tegen.
Daer na als ick 't gereet en tot het wercksje veerdich/
Doe ick mijn beenen op en doet soo tusschen tween/
Dat niemant meenen sou of wij zijn bey maer een/
Soo geef ick het zijn plaets en voechter in seer aerdich.
Met groote gauwicheyt roer ick dan op en neer/
Nu eens ter slinker hant en dan ter rechter weer/
Met onverwenschte vreucht volbrengende mijn saken/
En soo somtijts verslapt oft nederneycht de snaer/
Soo stel ickse weerom en brengse soo tot haer/
Dat my meer vreuchden naer als opt te voor genaken.