DE BIJL
Die 't vatten kan, die vatt' de kneep
De bijl (wie weet hoe lang geleden!)
Nog zonder steel, kwam 't bos intreden
En keek onnozel als een lam,
En groette zelfs den kleinsten stam;
Sprak voorts eerbiedig tot de bomen,
D'eersten in rang: Ik ben gekomen,
O, edele stammen, die uw kruin
Verheft tot boven berg en duin,
Om iets gerings u af te smeken!
'k Verzoek voor mij te mogen breken
Van 't kleine hout, dat u niet deert,
Eén steeltje, dat mij slechts mankeert,
En zonder 't welk mij staat te vrezen,
Dat ik ganselijk onnut zal wezen
Aan u, geëerde Maatschappij,
Waaraan ik al mijn zorgen wij!
De bomen straks aan 't overleggen
Wat antwoord aan de bijl te zeggen.
Een enkele boom, slechts hier en daar
Begreep maar enigszins 't gevaar,
't Welk hun allen stond te vrezen,
Wierd aan de bijl een steel gewezen!
Het antwoord was - om kort te gaan -
De bijl 't verzochte toe te staan.
Deez' had zodra geen steel bekomen,
Of sprak aldus: Gij grote bomen,
Gij trotsen, werpt u voor mij neer!
Erkent in mij uw Vorst en Heer,
En stelt u niet in 't minst daartegen.
De macht die ik wettig heb verkregen
Eist eerbied, duldt geen trots bestaan;
Elk uwer is mijn onderdaan!
Die taal deed al de bomen schrikken,
Maar niemand durfde een woord te kikken,
Want die zich 't spreken onderwond,
Wierd neergehakt, hoe vast hij stond.
Die dit beseft, zal zeker beven,
Om aan de bijl een steel te geven.
Pieter van Woensel, geboren eind 1747/begin 1748
INLEIDING
Elk mens is verantwoordelijk voor zijn omgeving, maar omdat die omgeving een collectief goed is kunnen de beslissende keuzen daarover alleen op collectief niveau, in de politiek, worden genomen. Met uw stem op De Groenen helpt u als kiezer eraan mee dat milieubehoud in de politiek de plaats krijgt die het verdient: die van centrale doelstelling van het beleid, in plaats van die van een randprobleem.
Dit programma is slechts de basis voor een creatief denkproces dat de komende vier jaar zal voortduren. Degenen die sympathiseren met onze visie kunnen een bijdrage leveren aan dat denkproces: uw reacties zijn van harte welkom.
UITGANGSPUNT
Dit betekent dat als het de omgeving goed gaat, het met de mens ook goed kan gaan. De Groenen vinden dat al het handelen hieraan ondergeschikt is.
EMANCIPATIE EN BEWUSTWORDING
De Groenen zien emancipatie als de stuwende kracht achter de maatschappelijke evolutie. Hoewel emancipatie is doortrokken van conflicten en tegenstrijdigheden, leiden zij uiteindelijk tot betere verhoudingen tussen de mensen. Deze evolutie brengt ons dan tot de geleidelijke ontwikkeling van een hoger bewustzijn.
SOCIALE KWESTIES
Van de probleemgroepen in de stedelijke regio's dienen de dak- en thuislozen als één van de eerste geholpen te worden aan tijdelijke huisvesting in aangepaste gebouwen. Daarnaast dient voor deze kwetsbare groep met voorrang gezocht te worden naar zinvolle oplossingen.
WERKGELEGENHEID
Nieuwe werkgelegenheid zal voortvloeien uit de bevordering van kleinschalige produktie en hergebruik van materialen. Deze zullen tevens het bijeenbrengen van wonen-en-werken en dus de terugdringing van het woon-werkverkeer ten goede komen.
Als bij het verlenen van vergunningen de werkgelegenheid in het geding is, mag het niet vanzelfsprekend zijn dat werkgelegenheid de doorslag geeft. Werkgelegenheid die het milieu bederft kost op den duur meer dan zij aanvankelijk oplevert.
ECONOMIE
De Provincie moet bedrijven stimuleren tot milieuvriendelijke produktie. Dit houdt in dat zowel de toegepaste produktiemethoden als de produkten zelf het milieu zo min mogelijk mogen belasten. De Groenen staan positief tegenover het sluiten van convenanten (herenaccoorden) tussen de provincie en het bedrijfsleven over milieubeschermende maatregelen. De Provincie mag echter niet terugdeinzen maatregelen te nemen om milieubescherming af te dwingen.
De Provincie moet streven naar een eerlijke verdeling van de bedrijvigheid over de regio's in Noord-Holland. Het mag niet zo worden dat een paar sterk geïndustrialiseerde gebieden alle in de toekomst nog toelaatbare uitstoot van bepaalde vervuilende stoffen voor hun rekening nemen. Daardoor zou immers in de toch al 'achtergebleven' rest van de provincie vestiging van bedrijven, die niet kunnen ontkomen aan uitstoot van dezelfde vervuilende stoffen, onmogelijk worden.
SCHIPHOL
Voor De Groenen staat vast dat de geplande uitbreiding van Schiphol een grote bedreiging van de leefomgeving vormt. Zo zal een extra startbaan worden aangelegd om het aantal dag- en nachtvluchten te kunnen verhogen. Hierdoor zal het dagelijks leven van de bewoners van de Haarlemmermeer en omliggende gemeenten een stuk onaangenamer worden.
Zij zullen niet alleen overdag en 's nachts meer geluidshinder ondervinden, een punt waar de discussie over de uitbreiding zich helaas vrijwel toe beperkt, maar ook een achteruitgang van de luchtkwaliteit veroorzaken, die zich zal uiten in meer kerosine-stank en veel meer smogdagen. Landbouwgewassen zullen meer schade lijden van kerosinelozingen. Verder zal de uitbreiding van de luchthaven een geweldige aantasting van het landschap betekenen, en voorts bijdragen aan het verergeren van mondiale problemen zoals overmatig energieverbruik en afbraak van de ozonlaag.
De Provincie moet daarom doen wat zij kan om de uitbreiding van Schiphol tegen te houden, en te bevorderen dat het vliegverkeer in Europa naar en van Schiphol zo veel mogelijk wordt vervangen door treinverkeer. Eventueel daarvoor noodzakelijke uitbreiding van het railnet dient zo mogelijk langs reeds bestaande tracés plaats te vinden. De Groenen hebben het verzet tegen uitbreiding van Schiphol gesteund met een bijdrage voor het kopen van grond voor het 'Bulderbos' van de Vereniging Milieu Defensie. Dat bos ligt in de Haarlemmermeerpolder op een plaats waar de vijfde startbaan moet komen.
De Groenen vinden het gebruik van verarmd uranium voor het in balans houden van vliegtuigen onaanvaardbaar, en dringen er daarom op aan dat vliegtuigen die dit gebruiken niet in Nederland mogen landen.
VERKEER EN VERVOER
De uitbreiding van het autoverkeer is alarmerend: we gaan naar acht miljoen auto's in het jaar 2010. Deze ontwikkeling staat in schrille tegenstelling tot alle goede voornemens die de Rijksoverheid heeft uitgesproken over het terugdringen van de automobiliteit omwille van het milieu.
Het ruimtebeslag en de versnippering van het landschap door wegen is een minstens zo ernstig gevolg van het massale autorijden als de luchtvervuiling die altijd de meeste aandacht krijgt. Ons land heeft vanuit dat oogpunt al te veel wegen, niet te weinig, en daarom is aanleg van nog meer wegen zeer ongewenst. Bovendien lokt vanzelfsprekende aanpassing van het wegennet verdere groei van het autoverkeer uit, omdat als gevolg daarvan vervoer per auto het aantrekkelijkst blijft.
De Groenen willen dat de Provincie een goed plan opstelt voor de vervoersinfrastructuur van Noord-Holland. De spoorwegen zullen daarin een belangrijke rol moeten spelen, omdat ze de meest milieuvriendelijke wijze van vervoer over lange afstanden vormen. Op het ogenblik dreigt de geprivatiseerde NS het mes te zetten in de bestaande dienstverlening boven het Noordzeekanaal; de Provincie moet zich hiertegen verzetten.
Overigens, om misverstanden te vermijden: De Groenen willen niet zo veel mogelijk openbaar vervoer, maar voldoende openbaar vervoer in een goed gestructureerd netwerk van verbindingen. De Groenen streven ook niet naar een totale uitbanning van de auto, wel naar een drastische vermindering van het gebruik en naar het autoluw maken van de steden.
Om vermindering van het autogebruik te bewerkstelligen is een samenhangend beleid nodig bestaande uit de volgende elementen:
- beperking van de behoefte aan verplaatsingen, door het werken dichter bij het wonen te brengen. Dit kan door het aantrekken van bedrijven naar slaapsteden, en door het stimuleren van telewerken;
- aanmoediging van het gezamenlijk gebruik van auto's ('car pooling');
- de behoefte aan privé autobezit verminderen door stimulering van gemakkelijke en betaalbare verhuur van auto's;
- ontwikkeling van een fijnmazig net van op elkaar aansluitende spoor- en (mini)busverbindingen, zodat bijna elke reis met het openbaar vervoer mogelijk is zonder excessief tijdverlies vergeleken met een rit per auto;
- wandelen en fietsen is milieuvriendelijk en gezond.
VERANTWOORD ENERGIEGEBRUIK
Daarom is het geboden het verbranden van steenkool, olie en aardgas zo veel mogelijk te beperken. Uiteindelijk zal het verbruik van deze brandstoffen terug moeten naar een fractie van wat het nu is. Het beleid kan vanaf nu nog veel sterker worden gericht op energiebesparing en vervanging van fossiele brandstoffen door duurzame bronnen van energie. Niet door kernenergie, want dat brengt andere en minstens zo grote gevaren met zich mee als het ongeremd verbruik van fossiele brandstoffen.
De Provincie moet meer dan voorheen en eventueel met hogere subsidies, de ontwikkeling stimuleren van kleinschalige en milieuvriendelijke energieopwekking, zoals wind-energie, zonne-energie, getijde-energie en warmte-krachtkoppeling. De Groenen steunen het beleid van Gedeputeerde Staten om olie- en gasboringen in het IJsselmeer tegen te gaan, omdat dit binnenmeer een belangrijke drinkwaterwinningsfunctie vervult. De Groenen zijn wel voorstander van nader onderzoek naar de mogelijkheden om het IJsselmeer te gebruiken voor waterkracht.
De Provincie moet ook energiebesparing zo veel mogelijk bevorderen. In dat kader moet de Provincie streven naar verandering van het huidige systeem van energietarieven, waarin grootverbruikers een lagere prijs per kilowattuur betalen dan kleinverbruikers. Dit werkt energieverspilling in de hand. Op termijn zal van de tariefstructuur juist een ontmoedigende werking moeten uitgaan op het verbruik, voor grootverbruikers net zo goed als voor particulieren.
REGIO'S
RUIMTELIJKE ORDENING
Bestemmingsplannen mogen slechts via artikel 19 procedures worden gewijzigd als is aangetoond dat het afwachten van de normale politieke behandeling van wijzigingsvoorstellen schade voor mens en milieu zal opleveren. Financiële overwegingen zijn absoluut niet voldoende om naar deze procedure te grijpen.
AMSTERDAM
De belangrijkste kwestie is wel die van het IJburgplan om een groot deel van het IJmeer te dempen ten behoeve van woningbouw. De Groenen zijn sterk tegen dit plan gekant, omdat het weer niets anders is dan het kiezen van de weg van de minste weerstand: het oplossen van de problemen van onze voortdurend groeiende behoeften (aan woonruimte in dit geval) door opofferen van een volgend stuk natuur.
Dempen van het IJmeer is, evenals het volbouwen van welk ander open gebied dan ook, voor De Groenen niet bespreekbaar. Althans zolang het beleid eenvoudig de aantoonbare geworden behoeften als uitgangspunt neemt, in plaats van te trachten die behoeften terug te dringen tot binnen de grenzen die de eis van duurzaamheid stelt. En zolang niet tevens binnen de bestaande bebouwing al het mogelijke gedaan wordt om te vermijden dat uitbreiding van dat bebouwd gebied noodzakelijk wordt.
De stadsvernieuwing draagt te weinig bij aan de Amsterdamse behoefte aan nieuwe woningen. Dit komt doordat het aantal vernieuwde woningen, opgeleverd door sanering van een wijk, gemiddeld maar twee derde is van het aantal oorspronkelijke woningen. De Groenen willen de woningen die nodig zijn ter vervanging van het verloren derde deel dat verloren gaat zo veel mogelijk zien worden gebouwd op terreinen die vrijkomen door het vertrek van bedrijven (denk aan het Heinekenterrein). Een andere manier om te komen tot de werkelijk compacte stad die De Groenen voorstaan is het 'overbouwen' van autowegen.
Amsterdam heeft plannen om in het Westelijk Havengebied nog meer havens te graven. De noodzaak daartoe is voor De Groenen niet overtuigend aangetoond. Tegelijk overweegt Amsterdam om in het Westelijk Havengebied ook woningbouw te beginnen, op geringe afstand van daar al aanwezige industrieën. Daarvan vinden De Groenen dat dit in ieder geval niet mag leiden tot gemarchandeer met de veiligheids- en milieunormen die gelden voor industrieën in de nabijheid van woonwijken. Als de woningbouwplannen zonder zulk gemarchandeer niet kunnen doorgaan zal Amsterdam moeten kiezen tussen woningen en (het behoud van) bedrijven.
De Groenen hebben zich sterk gemaakt voor het behoud van de zogenaamde 'Vietnamweide' in het Amsterdamse Bos, die bestemd werd voor de aanleg van tennisvelden die op hun beurt moesten wijken voor een uitbreiding van de ABN/AMRO-bank in Amstelveen. Er was ten tijde van de vaststelling van dit programma nog steeds kans dat het verzet tegen de opoffering van de 'Vietnamweide' uiteindelijk succes zal hebben, hetzij door een gunstige uitspraak in een lopende gerechtelijke procedure, hetzij doordat de ABN/AMRO-bank alsnog afziet van het verdrijven van de tennisvelden.
AGRARISCH BELEID
De Provincie kan een eerste stap in de goede richting zetten door het aanstellen van een consulent ecologische landbouw. Of door met de landbouwvoorlichting af te spreken dat deze voortaan in de advisering over landbouwmethoden een plaats inruimt voor de alternatieve, biologisch dynamische, landbouwmethode.
Specifieke problemen op agrarisch gebied en daarmee verband houdende ideeën van De Groenen zijn:
- het gebruik van giftige bestrijdingsmiddelen. De Provincie moet proberen drastisch te verminderen door middel van convenanten met landbouworganisaties en voorlichting over alternatieven.
- de bollenkwekerij. Die gaat gepaard met een zo intensief gebruik van bestrijdingsmiddelen dat bollengrond voor jaren ongeschikt wordt voor voedselproduktie, en in feite ook voor woningbouw. Daarom mag de Provincie een verdere uitbreiding en/of verplaatsing van het areaal bollengrond niet toestaan; zij moet juist aansturen op een flinke inkrimping, tenzij de bedrijfstak kans ziet veel schoner te gaan werken.
- de sterke uitbreiding van het aantal kassen. De Provincie moet deze ontwikkeling bestrijden. In elk geval moet zij de subsidies ervoor afschaffen in verband met de ongewenste neveneffecten van ongeremde kassenbouw: toename van het energieverbruik, lichtvervuiling, horizonvervuiling en aantasting van het landschap.
- overtollige landbouwgronden. De Provincie moet ernaar streven dat het geld van de premies die de boeren nu krijgen voor het braak laten liggen van grond, gebruikt gaat worden om de grond een andere nuttige bestemming te geven, als produktiebos, natuur- of recreatiegebied.
- ruilverkavelingen. De Provincie moet er bij het Rijk op aandringen deze zo veel mogelijk in aantal en omvang te beperken. Geld dat anders zou worden gebruikt voor subsidiëring van ruilverkavelingen zou (mede) kunnen dienen ter financiering van het individueel basisinkomen voor boeren.
WONINGBOUW
Voor zover nieuwbouw werkelijk nodig is, dient die zo veel mogelijk plaats te vinden in de vorm van stadsverdichting (opvulling van lege plekken), in plaats van versnipperd te worden over de landelijke gebieden van de provincie. In kleine woonkernen moet in principe alleen voor de opvang van de eigen bevolkingsgroei worden gebouwd.
Ecologisch bouwen biedt meer woongenot en een betere bescherming van natuur en landschap, en bevordert bovendien de werkgelegenheid, daar het arbeidsintensiever is. Daarom willen De Groenen in Noord-Holland het ecologisch bouwen, wonen en werken bevorderen, onder andere door zich sterk te maken voor maatregelen die ecologisch bouwen goedkoper maken. Het vergunningen- en toewijzingsbeleid van de Provincie is van grote betekenis voor het slagen van dit streven naar ecologisch bouwen.
AFVALPROBLEMATIEK
De opslag van radioactief materiaal in Noord-Holland willen De Groenen zo veel mogelijk voorkomen. De Provincie moet er bij het Rijk op aandringen op korte termijn een andere oplossing voor deze opslag te vinden.
GEZONDHEIDSZORG
De Provincie dient te streven naar behoud van kleinere ziekenhuizen dicht bij de woonkernen, in plaats van naar een steeds sterkere concentratie van voorzieningen in steeds grotere medische centra.
Er moet een algemene basisverzekering tegen ziektekosten komen. Reguliere en alternatieve geneeswijzen moeten elkaar gaan aanvullen, en alternatieve geneeswijzen en medicijnen moeten op ruimere schaal in aanmerking komen voor vergoeding door de ziektekostenverzekeraars.
De Groenen wensen meer steun aan onderzoek naar vormen van geneeskunde die uitgaan van de mens als eenheid van lichaam en geest, en aan onderzoek op het gebied van de menselijke ecologie (dat is de studie van de invloed van de omgeving op de mens).
OUDERENBELEID
De Provincie moet bevorderen dat er voldoende vormen van betaalbare volwasseneneducatie zijn, opdat mensen een creatief gebruik kunnen maken van hun vrije tijd. De samenleving moet erop berekend zijn dat iedereen ook op hogere leeftijd zijn capaciteiten optimaal kan blijven gebruiken, zowel op persoonlijk als op maatschappelijk niveau.
De Provincie moet meer aandacht besteden aan de zorg voor de ouderen, inplaats door te gaan met het klakkeloos sluiten van verzorgingshuizen. In het verkeersbeleid dient rekening te worden gehouden met het toenemende aantal ouderen dat van de openbare weg en van het openbaar vervoer gebruik maakt. Woonkernen voor ouderen moeten met voorrang beter worden beveiligd tegen de kleine criminaliteit.
ONDERWIJS EN JEUGDBELEID
De zorg voor het kind dient eigenlijk al te beginnen tijdens de zwangerschap. De Provincie moet zorgen voor goede voorlichting aan aanstaande moeders, en voor goede opvang van peuters en kleuters.
Het onderwijs op school dient te zijn gericht op het verwerven van niet alleen wetenschappelijk kennis, maar ook van praktische, sociale, artistieke en filosofische vaardigheden. Een belangrijke grondslag daarvoor is het tot ontwikkeling brengen van het denk- en opmerkingsvermogen van jonge kinderen.
NME (Natuur- en Milieu-educatie) is nu van de grond gekomen, echter dit vak wordt mondjesmaat onderwezen. Een forse uitbreiding hiervan levert arbeidsplaatsen voor leraren op en is tevens een goede (milieu)investering voor de toekomst.
Jonge mensen dienen de kans te krijgen hun talenten harmonisch te ontplooien. Volwaardige en flexibel werkende club- en buurthuizen dienen hiervoor in alle delen van de Provincie aanwezig te zijn.
CULTUUR
Aan de andere kant gaat bij sommige allochtonen het vasthouden aan de eigen identiteit zo ver dat zij zich als het ware isoleren. De verschillende groeperingen binnen de bevolking moeten eenvoudig de tijd krijgen zich te ontwikkelen naar een nieuwe gemeenschap.
De Groenen menen dat de Provincie de ondersteuning van de bibliotheekvoorzieningen in de provincie tenminste moet handhaven. Voorts menen wij dat filmhuizen, jeugdtoneel en amateurkunst blijvend moeten worden geholpen. Ook monumentenzorg, archieven, archeologie en musea verdienen voortdurend de aandacht van de Provincie te hebben.
PROVINCIALE FINANCIEN
De Groenen menen dat wanneer de SPA (Stadsprovincie Amsterdam) ontstaat, de basisuitkering uit het provinciefonds op het huidige niveau, per provincie, moet blijven gehandhaafd.
BESTUURLIJKE ORGANISATIE
De Groenen willen dat de Provincie een krachtiger bestuurslaag wordt dan het nu is, door meer bevoegdheden en taken die op het ogenblik bij het Rijk berusten over te dragen aan de Provincie.
De Groenen vinden dat de scheiding tussen uitvoering, wetgeving en rechtspraak beter moet worden gewaarborgd. Dat kan door het vervullen van dubbelfuncties in meer dan één van deze drie onderdelen van het bestuur tegen te gaan. Ambtenaren in actieve dienst zouden bijvoorbeeld niet tegelijk zitting moeten hebben in democratisch gekozen vertegenwoordigende lichamen, zoals deelraden, gemeenteraden, provinciale staten en parlement. Het instellen van dergelijke regels zal waarschijnlijk leiden tot een heel andere personele samenstelling van het bestuur, dat nu gedomineerd wordt door personen uit het ambtenarencorps en het onderwijs.
De Groenen zijn tegen een vierde bestuurslaag, en hebben daarom gestemd tegen de SPA (Stadsprovincie Amsterdam), meer bekend als het ROA (Regionaal Orgaan Amsterdam). Ook wijzen De Groenen het samenvoegen van de vier randstadprovincies tot één superprovincie af. Wel moet de samenwerking tussen de provincies in Nederland in de vorm van het IPO (InterProvinciaal Overleg) worden voortgezet. Het IPO moet meer worden benut om tot maatregelen ter bescherming van het milieu te komen.
De provinciale overheid is zelf een bedrijf in de provincie Noord-Holland. Binnen de eigen organisatie kan de Provincie een voorbeeld geven door beter rekening te houden met het milieu. De Provincie moet daarom streven naar hoge kwaliteit van de interne milieuzorg.
DE BETEKENIS VAN DE PROVINCIE
De taak van de Provincie is kort samengevat: zorgen voor de fysieke omgeving, en voorbereiden van de sociale, culturele en maatschappelijke voorzieningen. Ruimtelijke ordening, regeling van de waterhuishouding en milieubescherming zijn belangrijke activiteiten van de Provincie ter uitvoering van eerstgenoemde deeltaak. Uitvoering van de tweede deeltaak behelst bovenal het nemen van beslissingen over voorzieningen voor de volksgezondheid (ziekenhuizen) en de volkshuisvesting, met name voor ouderen (woningbouwlocaties, verzorgingshuizen). Verder houdt de Provincie toezicht op de gemeenten.
In Noord-Holland bestaan Provinciale Staten uit 79 leden, die afkomstig zijn uit de politieke partijen. Provinciale Staten vergaderen één maal per maand. Voorzitter, zonder stemrecht, van deze vergadering is steeds de Commissaris van de Koningin. Daarnaast splitsen Provinciale Staten zich op in Statencommissies. Die vergaderen eveneens één maal per maand.
Gedeputeerde Staten hebben eigen bevoegdheden, zoals het verlenen van vergunningen aan bedrijven in het kader van de Wet Milieubeheer, en het goedkeuren van bestemmingsplannen. De Provincie heeft minder bevoegdheden dan het Rijk. Het Rijk zet de grote lijnen uit, waar de provincies en gemeenten zich aan moeten houden.
DE GROENEN IN DE PROVINCIE
In de media wordt zelden bericht over het werk in de Provinciale Staten van Noord-Holland en nog minder over het aandeel van De Groenen daarin. Daarom willen wij u, als kiezer, er hier in kort bestek iets over vertellen.
Provinciale Staten kennen vaste commissies van advies en bijstand voor de diverse terreinen van beleid, ad hoc-commissies voor specifieke beleidskwesties, en commissies van onderzoek voor uitwerkingen van het beleid. De Groenen zijn vertegenwoordigd in vijf vaste Statencommissies, te weten:
- Cultuur en Educatie
- Milieu
- Natuur- en Landschapsbescherming en Openluchtrecreatie
- Openbaar bestuur
- Ruimtelijke Ordening.
Hieronder volgen een aantal voorbeelden die zich in het verleden hebben afgespeeld:
In de commissie Cultuur en Educatie heeft Jelle Theunisz zich ingezet voor het behoud van het MDGO (Middelbaar Dienstverlenend en Gezondheids Onderwijs) en het LBO (Lager Beroeps Onderwijs), vooral dat in de Kop van Noord-Holland, en voor de stichting van islamitische MAVO-scholen in Amsterdam en Hilversum, omdat onderwijs in het algemeen en beroepsonderwijs in het bijzonder jonge mensen een betere kans geeft in de maatschappij. Helaas heeft de minister een streep gehaald door het MDGO, en wordt het LBO het slachtoffer van de scholenfusies. De islamitische scholen zijn er gekomen.
Jelle Theunisz heeft zich ook intensief bezig gehouden met monumentenzorg en de conservering van oude archieven, want niet alleen de natuur maar ook de cultuur moet behouden blijven.
In de commissie Milieu hebben De Groenen zich met succes teweergesteld tegen het storten van vervuild slib in de oksel van de Noorderpier bij Wijk aan Zee. Helaas lukte het ons niet om de heropening van het race-circuit in Zandvoort en de bouw van de vuilverbrandingsoven in Alkmaar tegen te houden. Over de inrichting van een vuilstortplaats in Utrecht, tegenover de inlaat van het Provinciaal Waterleidingbedrijf Noord-Holland heeft Jelle Theunisz schriftelijke vragen gesteld aan Gedeputeerde Staten, naar aanleiding van de mogelijke nadelige gevolgen voor de Noordhollandse drinkwatervoorziening. Inmiddels hebben Gedeputeerde Staten bezwaar gemaakt tegen de beslissing van Gedeputeerde Staten Utrecht.
In de commissie Natuur- en Landschapsbescherming en Openluchtrecreatie hebben De Groenen ertoe bijgedragen dat het beleid ten aanzien van natuurgebieden gewijzigd zal worden in plaats van eindeloos aankopen in intensief beheer van het bezit. Ook hebben we ons sterk gemaakt voor de bewoners van de woonschepen in zijkanaal B, bij het recreatieschap Spaarnwoude, die bekneld dreigden te raken tussen de beslissingen van de officiële instanties. De woonschepen mogen daar nu blijven liggen.
Aangezien toerisme voor veel inwoners van onze provincie een belangrijke bron van inkomsten is, staan De Groenen daar positief tegenover. De toename van het autoverkeer echter vormt vaak een probleem.
In de commissie Openbaar Bestuur werd mede door ons toedoen bij de herindeling van de WGR gebieden (Wet Gemeenschappelijke Regelingen) besloten, om tegen de wil van Gedeputeerde Staten in, Castricum in te delen bij Noord- en niet bij Zuid-Kennemerland, zoals ook de wens van de gemeente zelf was.
De Groenen blijven zich verzetten tegen de komst van de Stadsprovincie Amsterdam (lees ROA = Regionaal Orgaan Amsterdam). De Groenen hebben een fusie op korte termijn van Noord- en ZuidHolland afgewezen, omdat we vinden dat de inwoners van onze provincie geen voordeel van zo'n fusie hebben.
De ouderenhuisvesting en het, ook voor gehandicapten, aanpasbaar bouwen hebben De Groenen met succes gesteund en zullen dat blijven doen, want het aantal ouderen neemt toe en bovendien willen zij zolang mogelijk zelfstandig blijven wonen.
Bij de partiële herziening van het ANZK-gebied (Amsterdam/NoordZeeKanaal) hebben De Groenen bijgedragen aan het behoud van het Bijlmerpark. Onze bezwaren tegen de bouw van IJburg (Amsterdam Nieuw-Oost) in het IJmeer drukken De Groenen uit door hun motto: nietblIJburg.
Uiteraard hebben De Groenen verzet aangetekend tegen de groei van Schiphol en dat zullen we blijven doen. De Groenen steunen de actiegroepen binnen en buiten de regio in hun strijd tegen die uitbreiding. In dit verband hebben De Groenen dan ook geprotesteerd tegen de nieuwbouw in Assendelft-Noord, wegens de geluidshinder van Schiphol.
Een Hoge Snelheids Trein is voor De Groenen alleen aanvaardbaar als die over het bestaande tracé rijdt.
In de komende zittingsperiode van Provinciale Staten van Noord-Holland geven De Groenen de natuur een stem.
DE GROENEN: VOORBIJ LINKS EN RECHTS
GEEF DE NATUUR OOK EEN STEM!
DOOR TE KIEZEN VOOR DE VOLGENDE KANDIDATEN VAN DE GROENEN IN NOORD-HOLLAND:
bc ANNEKE BOERMA
- Jelle Theunisz
- Maria Verheggen
- Herman Hartsink
- drs Ferry Colon
- mr Jan Pieter van Vulpen
- Ernst Sonneveldt
- Carla Seelemeijer
- Gjalt Zondergeld
- Jetske Cnossen
- Dick Westra
- Bert Kisjes
- drs Bertus Brendel
- Louwrien Wijers
- Henk Bosch
- Ben Kal
- Willem Jan Stevens
- ing Job Jongkind
- Paul Berendsen
- bc Esther Sweet
- Ruud Repko
- John Smit
- Ojas de Ronde
- Jeanette ter Braak
- Paul Buitenhuis
- Ronald Oostendorp
- Roel van Duijn
- ir. Martin Bierman
- drs Hein Westerouen van Meeteren
JOS BRINK
