Dirk's Date: Marloes

Ha die Dirk Nou, man van 31, als sportiviteit, eerlijkheid en onafhankelijkheid werkelijk jouw items zijn, dan zouden wij weleens heel goed kunnen matchen ! Zie ik je a.s. maandag om 20.00 uur in Cafe "In de Fonteyn" ? Tot dan, Marloes

maandag 1 februari 1999 Verdorie, weer te laat. Het lukt me om de een of andere reden maar niet om op tijd te komen bij afspraakjes, dat maakt natuurlijk al meteen een slechte indruk. Ik was uitgenodigd door ene Marloes, in café De Fonteijn. Op de barvrouw na zat er slechts één meisje, grote kans dat dit Marloes was. Zag er niet slecht uit, sportief gekleed, met zo te zien vrij nieuwe sportschoenen. Ik informeerde eerst bij de barvrouw of zij toevallig wist of het meisje Marloes zou kunnen zijn, misschien was zij wel vaste gast in dit café. De barvrouw kon me helaas niet verder helpen dan het advies het aan het meisje zelf te vragen, wat ik dan maar deed. Dit bleek inderdaad Marloes te zijn, en na wat verwarring (de barvrouw meende mij te herkennen als een speler uit een toneelgroep die na de repetitie altijd langskwam) kon de kennismaking beginnen. Marlies kwam nogal snel to the point: of ik al eerder relaties had gehad, hoeveel dan, en waarom ze beëindigd waren. Het ging me allemaal iets te snel, maar ik zag geen reden om niet te antwoorden. Dus vertelde ik haar over mijn laatste vaste relatie, nu drie jaar geleden. Dat we steeds vaker ruzie kregen, om de kleinste dingen, en dat we, nou ja eigenlijk ik, uiteindelijk besloten hadden om er mee te stoppen. En dat ik nu, drie jaar later en zo vlak voor het millennium, toch wel weer behoefte kreeg aan een wat vastere relatie. Ook dit keer werden de standaard-vragen gesteld, en we blijken in dezelfde sector te werken, eigenlijk zijn we een beetje concurrenten. Ik als assistent-inkoop bij de Coop, zij als filiaalmanager bij de Edah. Toen we op dit onderwerp kwamen werd ze een beetje neerbuigend: ze vond het nogal grappig dat ik het vak van onderaf, als vakkenvuller, geleerd had. Ongeveer op dit moment kwam er een nieuwe gast het café binnen, en dit bleek een vriendin van Marloes te zijn. Trix woonde vlak naast De Fonteijn, en had diezelfde avond ook een date, met een collega van haar. Haar man was niet thuis, maar helaas had de oppas afgezegd en zat Trix nu met een afspraak en twee kleine kinderen waar ze haar date liever niet mee wilde confronteren. Toen ze Marloes zag zitten bedacht ze de oplossing: wilde Marloes niet eventjes ... . Marloes hield dit een beetje af, stelde op zeker moment wel aan mij voor dat we misschien onze afspraak bij Trix thuis konden voortzetten, maar dat ging me allemaal even te vlug. Het café bood voor een eerste afspraak toch wat meer veiligheid dan een voor mij onbekende huiskamer. Mijn tegenvoorstel was dat Marloes kon gaan babysitten als ze dat wilde, en dat wij later een nieuwe afspraak zouden maken, waar we dan ook wel wat meer tijd voor konden nemen. Dat zag Marloes weer niet zitten, en ze besloot dat Trix haar eigen boontjes maar moest doppen: als zij zo nodig vreemd moest gaan, dan moest ze dat maar zonder Marloes' hulp doen. Ze was nu goed op dreef, en kwam met een vraag die ze zelf kennelijk nogal belangrijk vond: of ik kon wachten met sex. Ik dacht eerst dat ze het had over voorspel en zo, maar het bleek te gaan om sex voor het huwelijk. Hoewel ze niet gelovig was, was ze er een groot voorstander van om tot het huwelijk te wachten voordat je met elkaar naar bed ging. Ik moest haar eerlijk zeggen dat ik wat dat betreft het gevoel belangrijker vind: als je allebei wilt, zie ik geen enkele reden waarom je zou wachten. Daar was zij het niet mee eens, en omdat ze moest gaan sqaushen was dit meteen het einde van ons gesprek. Ze liet vrij duidelijk merken dat ze geen zin had in een vervolgafspraak, en eerlijk gezegd had ik daar ook niet meer zo'n behoefte aan. Ook Trix was intussen naar huis gegaan. Zij had het misschien nog wel slechter getroffen dan ik: haar date was niet komen opdagen. februari 1999